بررسی عوامل موثر بر مدیریت ایمنی کارهای در ارتفاع با تاکید بر مقررات ملی ایمنی کار در ارتفاع

هدف این پژوهش بررسی عوامل موثر بر مدیریت ایمنی و سلامت در کارهای در ارتفاع با تاکید بر مقررات ملی ایمنی کار در ارتفاع است. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی ماهیت از نوع کیفی - کمی است. جامعه آماری بخش کیفی شامل ۶ نفر از متخصصان ایمنی، پیمانکاران، ناظران فنی، کارگران ماهر و مدیران پروژه بود که برای استخراج شاخص ها از این افراد استفاده شد. مصاحبه ها تا رسیدن به اجماع نظر ادامه پیدا کرد که در نهایت از طریق مصاحبه با ۶ نفر از این متخصصان استخراج شاخص ها پایان یافت. در نهایت بر اساس نظر این کارشناسان ۴۱ شاخص بر اساس ۸ معیار مشخص شده شناسایی و دسته بندی گردید. جامعه آماری بخش کمی شامل ۴۴۰ نفر از کارشناسان صنعت ساخت و ساز بود که با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه ۲۰۵ نفر در نظر گرفته شد. از پرسشنامه برای جمع آوری داده ها استفاده شد. روایی پرسشنامه به روش روایی محتوایی و پایایی بر اساس معیار آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی و تایید شد. نتایج نشان داد تمامی معیارهای ارائه شده در آئین نامه ملی ایمنی کار در ارتفاع شامل الزامات عمومی، نردبان، جایگاه کار، داربست، روش دسترسی با طناب، سامانه های متوقف کننده و محدودکننده سقوط، تور ایمنی و بالابرهای سیار بر طراحی مدل مدیریت سیستم ایمنی و سلامت در فعالیت های کار در ارتفاع تاثیر معنادار دارند. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد نردبان در اولویت اول، جایگاه کار در اولویت دوم، سامانه های متوقف کننده و محدودکننده سقوط در اولویت سوم، داربست در اولویت چهارم، تور ایمنی در اولویت پنجم، الزامات عمومی در اولویت ششم، روش دسترسی با طناب در اولویت هفتم و بالابرهای سیار در اولویت هشتم قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

مدیریت سیستم ایمنی و سلامت ، فعالیت های کار در ارتفاع ، آئین نامه ملی ، ایمنی کار