تاثیر روش خشک کردن نانوذرات نشاسته بر خواص مکانیکی فیلم تهیه شده از آن

مهم ترین عیب پلیمرهای مصنوعی زیست تخریب ناپذیر بودن آنهاست که منجر به آلودگی های زیست محیطی می شوند. نشاسته به عنوان پلیمری طبیعی فراوان و زیست تخریب پذیر جایگزین مناسبی برای پلیمرهای مصنوعی به شمار می رود. با این وجود، فیلم های نشاسته ای از خواص مکانیکی ضعیفی برخوردارند. در این پژوهش برای بهبود این خواص از نانوذرات نشاسته خشک شده توسط دو روش متفاوت استفاده شد. نتایج آنالیز بافت سنجی نشان داد افزودن نانوذرات نشاسته موجب افزایش مدول یانگ (۴۸) و استحکام کششی (۶۰) فیلم ها می شود و نوع روش های خشک کردن به کار رفته نیز بر این خواص تاثیرگذار است. به طور کلی هر دو روش خشک کردن نانوذرات نشاسته، به طور قابل توجهی خواص مکانیکی فیلم نشاسته را بهبود دادند.

کلیدواژه ها:

فیلم زیست تخریب پذیر ، خشک کردن ، خواص مکانیکی