بررسی مقایسه ای کاربرد نانوذرات اکسید روی سنتز شده با موسیلاژهای به دانه و بارهنگ در حذف رنگ متیل اورانژ از محیطهای آبی

آلودگی آب توسط رنگهای مصنوعی مانند متیل اورنج یک تهدید جدی برای محیط زیست محسوب می شود. این پژوهش، سنتز سبز نانوذرات اکسید روی را با استفاده از موسیلاژهای به دانه و بارهنگ به عنوان عوامل پوشاننده بررسی کرده و کاربرد آنها را به عنوان جاذب برای حذف متیل اورنج از محیط آبی مورد مطالعه قرار داده است. نانوذرات با استفاده از FESEM و EDX مشخص یابی شدند که تشکیل و ریخت شناسی سطحی آنها را تایید کرد. آزمایش های جذب ناپیوسته اثرات زمان، تماس، غلظت اولیه رنگ و دما را ارزیابی کردند. سینتیک جذب برای هر دو جاذب از مدل شبه مرتبه دوم پیروی کرد که نشان دهنده تعیین مرحله سرعت توسط جذب شیمیایی بود. داده های ایزوترم تعادل بهتر توسط مدل لانگمویر توصیف شد که یک فرآیند جذب تک لایه را نشان می دهد. بیشینه ظرفیت جذب لانگمویر برای نانوذرات اکسید روی سنتز شده با به دانه ۱۹.۴۷۶ میلی گرم بر گرم بود که بالاتر از ظرفیت ۶۷.۴۱۶ میلی گرم بر گرم نانوذرات اکسید روی سنتز شده با بارهنگ است. فرآیند جذب اندوترمیک تشخیص داده شد و بازده آن با افزایش دما افزایش یافت. در طول این مطالعه، نانوذرات اکسید روی سنتز شده با به دانه به طور مداوم عملکرد برتری را در کارایی حذف و ظرفیت جذب در مقایسه با نانوذرات اکسید روی سنتز شده با بارهنگ نشان دادند که این امر را می توان به سنتز موثرتر آنها که در مشخصه یابی مشاهده شد نسبت داد. نتایج تایید می کند که نانوذرات اکسید روی پوشش داده شده با موسیلاژ به ویژه آنهایی که با به دانه سنتز شده اند جاذب های امیدوارکننده، سازگار با محیط زیست و موثری برای پالایش فاضلاب های آلوده به رنگ هستند.

کلیدواژه ها:

سنتز سبز ، جذب متیل اورنج ، نانوذرات اکسید روی ، به دانه ، بارهنگ