استفاده از قابلیت تحلیل سلسله مراتبی در تعیین روش بازیابی پلیمر نایلون

بازیافت محصولات پلیمری نظیر نایلون برای پیشگیری از آلودگی منابع آب و خاک، مصرف بهینه انرژی و کاهش تولید گازهای گلخانه ای از اهمیت خاصی برخوردار هستند. توسعه روش های پایدار و اقتصادی همچنین انتخاب بهترین روش بازیافت از اولویت خاصی برخوردار است که نیازمند به کارگیری فرایند تصمیم گیری چند معیاره می باشد. در این پژوهش از طریق تحلیل سلسله مراتبی به عنوان یکی از روش های مطلوب در فرایند تصمیم گیری به بررسی متدهای مختلف بازیافت نایلون پرداخته و بهترین روش موجود بر این اساس انتخاب گردیده است. در روش سلسله مراتبی ابتدا تمامی ناسازگاری های موثر در روش بازیافت منتخب مورد بررسی قرار گرفته که ناسازگاری های محیط زیستی با ضریب تاثیر ۰/۲۹۷ و اختصاص ۳۰ درصد از ناسازگاری کل به خود مهم ترین عامل اثرگذاری در روند انتخاب روش بازیافت موثر است. از دیگر سو انتشار گازهای گلخانه ای با ضریب تاثیر ۲۱۰ و سرمایه گذاری اولیه با ۱۱۸/ مهم ترین عوامل بررسی زیر پارامترهای تاثیر انتخاب بودند. همچنین ناسازگاری کل برای بازیافت نایلون ضریب تاثیر ۰/۰۱۵۳ است. سپس به منظور تصمیم گیری برای انتخاب روش بازیافت از نرم افزار Expert Choice استفاده گردید که روش بازیافت هیدرولیز با ۳۷ درصد بهترین روش بازیافت نایلون ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

تحلیل سلسله مراتبی ، پلیمر ، نایلون ، تصمیم گیری چند معیاره ، بازیافت ، هیدرولیز ، گاز گلخانه ای