تاثیر افزودن میکروکرات ژلاتین شبکه ای شده با GPTMS بر خواص سیمان های کلسیم فسفاتی

در این پژوهش میکروکرات های ژلاتین شبکه ای شده با گلایسیدوکسی پروپیل تری متوکسی سیلان (GPTMS) سنتز و در ترکیب سیمان کلسیم فسفات مورد استفاده قرار گرفتند. هدف از این مطالعه بررسی اثر افزودن این میکروکرات ها بر رفتار، گیرش، ریزساختار و خواص مکانیکی سیمان بود. میکروکرات ها با استفاده از روش امولسیون آب در روغن تهیه و سپس به سیمان BTCP با درصدهای وزنی مختلف (۰، ۱۰ و ۲۰ درصد) اضافه شدند. بررسی ها با آزمون های FTIR، XRD و SEM انجام گرفت. نتایج FTIR نشان دهنده ی تشکیل پیوندهای Si-O-Si و Si-OH و کراس لینک موفق ژلاتین با GPTMS بود. تصاویر SEM توزیع یکنواخت میکروکرات ها را در ماتریس سیمان تایید کردند. آزمون گیرش نشان داد که افزودن میکروکرات ژلاتینی موجب کاهش زمان گیرش از ۸۰ به ۶۰ دقیقه شده است در حالی که استحکام مکانیکی نمونه ها با افزایش مقدار میکروکرات کاهش یافت. به طور کلی افزودن میکروکرات های ژلاتینی ضمن ایجاد ساختار متخلخل، تر منجر به بهبود رفتار گیرش و فراهم سازی بستری مناسب برای رشد سلولی در کاربردهای مهندسی بافت استخوان می شود.

کلیدواژه ها:

میکروکرات ژلاتین ، سیمان کلسیم فسفاتی ، گلایسیدوکسی پروپیل تری متوکسی سیلان