اولویت بندی آسیب های آموزشی در مدیریت پسماندهای عفونی بر اساس مدل سه شاخگی (مطالعه موردی شهرستان بهارستان)

پسماندهای عفونی در مراکز بهداشتی درمانی یک ریسک جدی برای سلامت عمومی و محیط زیست است. لذا، اثربخشی آموزش کارکنان در مدیریت صحیح این پسماندها، اهمیتی حیاتی دارد. هدف این پژوهش، آسیب شناسی و اولویت بندی موانع اثربخشی آموزش مدیریت پسماندهای عفونی در مراکز بهداشتی درمانی شهرستان بهارستان بود. مطالعه به صورت ترکیبی، کیفی-کمی و توصیفی-تحلیلی با بهره گیری از مدل سه شاخگی به بررسی آسیب ها پرداخت. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۴۰ نفر از کارکنان مرتبط بودند. نتایج تحلیل آماری نشان داد که آسیب های موثر بر ناکارآمدی آموزش به ترتیب اولویت شامل عوامل فردی، عوامل زمینه ای و عوامل ساختاری هستند. مهم ترین شاخص آسیب رسان در بعد فردی، «عدم استفاده صحیح از Safety Box» در بعد ساختاری «زمان ناکافی دوره های آموزشی» و در بخش عوامل زمینه ای «ضرورت استخدام افراد متخصص و آموزش دیده در حوزه مدیریت پسماند مراکز بهداشتی درمانی» شناسایی شد. این یافته ها چارچوبی دقیق برای بازنگری و تدوین برنامه های آموزشی در مراکز درمانی ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

پسماند عفونی ، آموزش ، درمانی ، سه شاخگی