شناسایی ارزش های محیط زیستی از منظرهای فلسفی، اخلاقی و علمی(چارچوبی برای برنامه ریزی و سیاست گذاری پایدار)

بحران های فراگیر محیط زیستی، از تغییرات اقلیمی تا نابودی گونه های زیستی، تنها پیامدهای فناوری یا اقتصاد نیستند بلکه ریشه ای عمیق در ارزش های انسانی دارند. اندیشمندان معتقدند بخش مهمی از چالش های محیط زیستی حاصل ایراد در نگرش انسان به طبیعت است. این مقاله با هدف روشن کردن مفهوم ارزش های محیط زیستی، پرسش اصلی را چنین طرح می کند: چگونه می توان با بازنگری در ارزش های محیط زیستی، بر بحران های کنونی غلبه کرد؟ به همین منظور ابعاد فلسفی، اخلاقی و علمی ارزش های محیط زیستی بررسی می گردد. در بخش فلسفی به تفاوت ارزش ذاتی و ابزاری طبیعت و نقد انسان محوری پرداخته شده و در بخش اخلاقی، مکاتب اصلی اخلاق زیست محیطی و تعهدات اخلاقی نسبت به محیط تبیین شده اند. بخش علمی به ارتباط میان ارزش ها و یافته های علوم زیستی و برنامه ریزی می پردازد و نشان می دهد چگونه نظریه های برنامه ریزی می توانند تعارض های موجود میان علم، فرهنگ و سنت را کاهش دهند. در پایان راهبردهایی برای ادغام ارزش های محیط زیستی در برنامه ریزی و سیاست گذاری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ارزش های محیط زیستی ، فلسفه محیط زیست ، اخلاق محیط زیست ، برنامه ریزی محیط زیست ، توسعه پایدار