هویت منظرین کوهستانی شیراز؛ به مثابه هویت فرهنگی

در این پژوهش، هویت منظر کوهستانی شیراز به عنوان بخشی بنیادین از هویت فرهنگی شهر بررسی شده است. با توجه به چالش های ناشی از گسترش شهرنشینی در کوهپایه ها، از جمله کاهش پوشش گیاهی، گسترش جزایر گرمایی و گسست های اکولوژیک، ضرورت رویکردی نو در مدیریت منظر احساس می شود. این تحقیق با تاکید بر نگرش اکولوژیک-فرهنگی، چارچوبی برای طراحی منظر پایدار ارائه می کند. روش کار بر پایه مرور نظام مند منابع و تحلیل شبکه ای کلیدواژگان با نرم افزار VOSviewer در پایگاه Scopus است. نتایج نشان می دهد که منظر کوهستانی شیراز از طریق ویژگی های طبیعی مانند توپوگرافی و تنوع زیستی، و عناصر فرهنگی همچون خاطرات جمعی و آیین ها، هویتی یکپارچه دارد. خدمات اکوسیستمی، به ویژه در تقویت حس تعلق مکانی و پایداری منظر، نقشی محوری ایفا می کنند. در نهایت، تکیه بر گونه های گیاهی بومی نظیر بلوط، بادام کوهی و ارژن و حفظ ساختارهای طبیعی، راهی برای همسویی با اقلیم و پایداری هویت منظر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

هویت منظرین ، هویت فرهنگی ، پایداری منظر ، تعلق مکان ، اکولوژیک