شناسایی روش بهینه اجرای شمعهای فراساحلی با استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره

این پژوهش با هدف شناسایی و انتخاب روش بهینه اجرای شمعهای فراساحلی در پروژه های دریایی ایران انجام شد. با توجه به چند معیاره بودن مسئله رویکرد تحقیق بر مبنای روشهای تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) و ترکیب دو مدل فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و تکنیک TOPSIS طراحی گردید. در گام نخست ۶ معیار اصلی تصمیم گیری شامل ابعاد فنی و سازهای ژئوتکنیکی، زیست محیطی و HSE اقتصادی و زمانبندی، لجستیک و زنجیره تامین و آینده پژوهی و ۳ روش اصلی اجرای شمعهای فراساحلی شامل روش حفاری درجا روش حفاری کوبشی و روش حفاری مکشی با مرور ادبیات و مصاحبه با خبرگان استخراج و بومی سازی شدند. سپس دادههای حاصل از پرسشنامه های تکمیل شده توسط ۱۵ نفر از متخصصان حوزه فراساحل گردآوری و در مدلهای تصمیم گیری به کار گرفته شد. یافته های تحقیق نشان داد که معیارهای فنی و سازهای ژئوتکنیکی و زیست محیطی و HSE بیشترین اهمیت نسبی را در انتخاب روش نصب شمع های فراساحلی دارند در رتبه بندی نهایی گزینه ها روش حفاری درجا با کسب بیشترین شاخص نزدیکی به ایده آل به عنوان گزینه برتر انتخاب گردید، در حالی که روش مکشی رتبه دوم و روش کوبشی رتبه سوم را به دست آوردند برتری حفاری درجا ناشی از عملکرد متوازن آن در معیارهای فنی، زیست محیطی و اجرایی و نیز انطباق پذیری بیشتر در مواجهه با شرایط آینده بود اعتبار سنجی نتایج با دادههای واقعی پروژههای فراساحلی و نظرات خبرگان نیز صحت مدل را تایید کرد. یافته های این پژوهش میتواند به عنوان چارچوبی علمی و کاربردی در اختیار مدیران پروژه های فراساحلی کشور قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شمع های فراساحل ، تصمیم گیری چند معیاره ، تحلیل سلسله مراتبی ، تکنیک TOPSIS