بررسی تاثیر آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در کاهش خطاهای انسانی و حوادث (مطالعه موردی: شرکت مدیریت تولید برق بیستون)

شرکت های برق همواره با چالش های ناشی از خطاهای انسانی مواجه هستند. این خطاها می تواند شامل اشتباهات در نگهداری تجهیزات، خطای کارکنان در عملیات روزانه و اشتباهات در برنامه ریزی باشد. این خطاها می تواند منجر به خاموشی های گسترده، آسیب به تجهیزات و در مواردی جانی شود. شرکت های برق برای مقابله با این چالش ها تلاش می کنند تا با افزایش سطح آموزش پرسنل، بهبود روند تعمیر و نگهداری و استفاده از فناوری های پیشرفته این خطاها را کاهش دهند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در کاهش خطاهای انسانی و حوادث، بوده است. در این پژوهش جهت بررسی تاثیر آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست بر دو متغیر کاهش خطاهای انسانی و رخداد حوادث بر دو متغیر دیگر، اطلاعات مرتبط با متغیرهای خطاهای انسانی و رخداد حوادث از ۶۰ نفر (شامل ۳۰ نفر مربوط به گروه آزمایش و ۳۰ نفر مربوط به گروه کنترل) از کارکنان شرکت تولید برق بیستون، جمع آوری شد. بر اساس نتایج با توجه به فرضیات مدل و آزمون کواریانس در نرم افزار SPSS پیاده سازی شد که تحلیل نتایج حاکی از مدل مناسب و تاثیرگذاری خوب متغیرها می باشد. طبق نتایج به دست آمده در بررسی تاثیر آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست بر کاهش خطاهای انسانی، خطاهای انسانی در پس آزمون مقدار آماره F برابر با ۲۴/۸۳ است که در سطح ۰۱/۰ معنی دار می باشد و این نشان می دهد که بین دو گروه در میزان خطاهای انسانی تفاوت معنی وجود دارد. اندازه اثر ۹۳/۰ نیز نشان می دهد که با آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در شرکت مقدار خطاهای انسانی تا ۹۳ درصد کاهش پیدا می کند. نتایج بررسی اثر آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست بر کاهش حوادث، نشان داد که آماره F رخداد حوادث در پس آزمون (۴۴/۶۱) است که در سطح ۰۱/۰ معنی دار می باشد و این نشان می دهد که بین دو گروه در میزان رخداد حوادث تفاوت معنی وجود دارد. اندازه اثر ۷۳/۰ نیز نشان می دهد که این تفاوت در جامعه بزرگ و قابل توجه است. آماره F پیش آزمون رخداد حوادث نیز (۲۴/۹) می باشد که در سطح ۰۵/۰ معنی دار است. بنابراین آموزش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در شرکت مدیریت تولید برق بیستون، منجر به کاهش ۷۳ درصدی حوادث در این شرکت می گردد. نتایج اولویت بندی عوامل نشان داد که عوامل محیطی مانند گرمای شدید و آسیب زننده به دستگاه ها به عنوان مهم ترین عامل و ایجاد همکاری و تعامل به عنوان کم اهمیت ترین عامل تاثیرگذار در برنامه ریزی جهت کاهش خطاهای انسانی و حوادث محسوب می شوند. طبق نتایج به دست آمده، برگزاری دوره های تکمیلی و قرار دادن موضوعات ایمنی در دستور کار مستمر پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ایمنی ، بهداشت و محیط زیست ، خطاهای انسانی ، رخداد حوادث ، عوامل محیطی