حکمرانی فرهنگی در نظام آموزش عالی؛ از سبک زندگی تا تعالی فرهنگی و به سوی تمدن متعالی

پژوهش حاضر با هدف مفهوم پردازی از حکمرانی فرهنگی در نظام آموزش عالی از طریق پرداختن به سبک زندگی، تعالی فرهنگی و جهت گیری به سوی تمدن متعالی، انجام شده است. نظام های آموزش عالی با فقدان و خلا اثرگذاری پرورشی و تربیتی مواجه هستند و گویا در برابر ایجاد نظام باورها و ارزش های جمعی و ساخت اسطوره ها و روایت های غالب در نظام آموزش عالی و در جامعه، نیازمند کنشگری بیشتری هستند. روش پژوهش حاضر کیفی است که به طور مشخص از روش مرور روایتی استفاده تا منابع کم و پراکنده منسجم گردد و روایتی قابل اعتنا از موضوع پژوهش فراهم گردد. این روش دارای ۴ مرحله از جمله اجرای استراتژی جستجو، جمع آوری اسناد علمی-پژوهشی، گزینش و انتخاب اسناد و در نهایت تحلیل اسناد علمی می باشد. نتایج پژوهش حاضر نشان داده است که در فضای آموزش عالی، شروع حکمرانی فرهنگی از سیاست گذاری، تنظیم گری، تسهیل گری و حمایت از "سبک زندگی" کنشگران دانشگاهی (اساتید، کارکنان و دانش جویان) می گذرد. سپس "نظام باورهای مشترک" از درون زندگی کنشگران، پدیدار می شود. این باورها، "ارزش های مشترک" را می آفریند و ارزش های مشترک، "نمادهای متعالی" که دارنده این ارزش ها هستند را به وجود می آورد. نمادها، "قهرمان ها و رویدادها" را از سایر افراد و رویدادها، متمایز می کند و این نمادها و قهرمان ها، "اسطوره های متعالی" را در نظام آموزش عالی شکل می دهد و این اسطوره ها، "روایت ها و قصه های متعالی" آموزش عالی را شکل می دهد که سازنده فرهنگ هستند. استادی که فقط به معلمی پرداخت و همواره انسان دانشگاهی بود؛ کارمندی که همواره به دنبال مشارکت در توسعه علمی دانشگاه بود و دانشجویی که به صورت خستگی ناپذیر در حال یادگیری است. این ها نمونه هایی از قصه ها و روایت هایی در آموزش عالی است که نشان دهنده شکل گیری فرهنگی متعالی در دانشگاه و آموزش عالی است که به صورت انتشاری به جامعه نیز کشیده می شود. در صورتی که این فرهنگ در سالیان متمادی، حفظ شود، به تدریج تمدنی متعالی را شکل می دهد که برپایه باورها و ارزش های آموزش عالی شکل گرفته و نقش دانشگاه را در تعالی فرهنگی و جهت گیری به سوی تمدن متعالی در جامعه را نیز برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، حکمرانی آموزش عالی ، حکمرانی فرهنگی ، تعالی فرهنگی ، تمدن متعالی