جمعیت جوان و آینده خانواده (اهمیت فرزندآوری در توسعه پایدار)

جمعیت جوان به عنوان یکی از مهم ترین منابع انسانی هر کشور، نقش کلیدی در توسعه پایدار و شکل دهی به آینده خانواده ها ایفا می کند. در ایران، باوجود پتانسیل بالای جمعیت جوان، کاهش نرخ باروری کل در دهه های اخیر، نگرانی هایی درباره پیری جمعیت و کاهش نیروی مولد ایجاد کرده است. بر اساس آمارهای اخیر، نرخ باروری کل در ایران به حدود ۱٫۷ فرزند به ازای هر زن در سال ۲۰۲۴ رسیده است که زیر سطح جایگزینی ۲٫۱ فرزند قرار دارد و این روند می تواند به چالش های اقتصادی و اجتماعی منجر شود. این مقاله باهدف بررسی اهمیت فرزندآوری در تقویت بنیان خانواده و تحقق توسعه پایدار، به تحلیل فرصت ها، چالش ها و راهکارهای افزایش تمایل به فرزندآوری در میان جوانان ایرانی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ارزش های فرهنگی-دینی، پتانسیل جمعیت جوان و سیاست های تشویقی فرصت هایی برای افزایش فرزندآوری فراهم می کنند، اما موانعی نظیر مشکلات اقتصادی، تغییرات نگرشی و کمبود حمایت های اجتماعی مانع تحقق این پتانسیل هستند. درنهایت، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری در راستای توسعه پایدار و تقویت آینده خانواده ارائه شده است. این پژوهش بر اساس روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از داده های آماری و مطالعات پیشین انجام شده و بر لزوم رویکردهای جامع تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

جمعیت جوان ، فرزندآوری ، توسعه پایدار ، آینده خانواده ، موانع اقتصادی ، سیاست های جمعیتی