هوش مصنوعی محور در شمول پذیری و آموزش ویژه

این پژوهش به بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای شمول پذیری و بهبود فرآیندهای آموزشی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه می پردازد. با بهره گیری از روش ترکیبی (کمی کیفی) و جمع آوری داده ها از طریق پرسش نامه، مصاحبه و مشاهدات میدانی، تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی بر شخصی سازی محتوا، ارزیابی لحظه ای و افزایش مشارکت یادگیرندگان مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که استفاده مناسب از فناوری های هوش مصنوعی می تواند دسترسی برابر به منابع آموزشی را فراهم سازد و بار اداری معلمان را کاهش دهد؛ اما همزمان با چالش های فنی (زیرساخت های ICT)، اخلاقی (حریم خصوصی داده ها و عدالت الگوریتمی) و توانمندی های دیجیتال معلمان مواجه است. بر این اساس، پژوهش به منظور ارائه چارچوبی جامع که ترکیب زیرساخت های فنی، آموزش حرفه ای معلمان و سیاست گذاری های قانونی را در بر گیرد، توصیه های عملی ارائه می کند. این مطالعه می تواند به سیاست گذاران، طراحان سامانه های آموزشی و مدیران مدارس در برنامه ریزی برای ادغام موثر هوش مصنوعی در آموزش ویژه کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شمول پذیری ، آموزش ویژه ، شخصی سازی محتوا ، ارزیابی لحظه ای ، حریم خصوصی داده ها