سبک رهبری معلم و تاثیر آن بر انضباط پایدار

پژوهش حاضر با هدف تعیین و تبیین نقش رهبری معلم در ایجاد و حفظ انضباط پایدار در دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکردی آمیخته (کمیکیفی) و با جامعه آماری شامل [تعداد] معلم و [تعداد] دانش آموز از [نوع مدرسه] انجام پذیرفت. در بخش کمی، همبستگی بین ابعاد رهبری معلم و انضباط پایدار از طریق پرسشنامه های استانداردسنج مورد بررسی قرار گرفت. نتایج کمی نشان داد که همبستگی معناداری بین رهبری معلم و انضباط پایدار وجود دارد ($r = ۰.۷۲$)، به گونه ای که بعد «توجه فردی» قوی ترین متغیر پیش بین انضباط پایدار شناخته شد. در بخش کیفی، با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان، سه سازوکار اصلی واسطه ای شناسایی شد: ۱) ایجاد قرارداد روانی متقابل، ۲) توانمندسازی خودتنظیمی در دانش آموزان، و ۳) سازگاری سیستمی میان اقدامات کلاسی و محیط مدرسه. این یافته ها نشان می دهند که انضباط پایدار تابعی از رهبری مربیانه است که بر تعهد عاطفی و درونی سازی ارزش ها متمرکز است، نه صرفا اعمال قوانین بیرونی. در نهایت، این پژوهش بر لزوم بازنگری در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان با تاکید بر ابعاد تحولی رهبری آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

رهبری معلم ، انضباط پایدار ، توجه فردی ، خودتنظیمی ، قرارداد روانی ، رهبری تحولی