استفاده از وسایل عینی در آموزش جمع در دوره ابتدایی

آموزش جمع در دوره ابتدایی هنگامی اثربخش است که دانش آموزان بتوانند مفاهیم عددی را به طور عینی درک کنند و تنها به محاسبات نمادین تکیه نکنند. یکی از رویکردهای مهم برای دستیابی به این هدف، استفاده از وسایل عینی مانند چینه ها، مهره ها، اشکال هندسی، کارت ها و سایر ابزارهای دست ورزی است که امکان تجربه عملی و فهم ملموس مفهوم جمع را فراهم می کند. پژوهش های متعدد در حوزه روان شناسی تربیتی نشان می دهد که یادگیری ریاضی در سنین ابتدایی با فعالیت های دست ورزی و تجربه محور ارتباط مستقیم دارد و این ابزارها می توانند درک عدد، توانایی ترکیب و تجزیه اعداد، و حل مسئله را به طور معنادار تقویت کنند (صبوری، ۱۳۹۶؛ قاسمی، ۱۴۰۰). هدف پژوهش حاضر بررسی نقش وسایل عینی در آموزش جمع به دانش آموزان دوره ابتدایی و تحلیل تاثیر آن بر بهبود یادگیری، افزایش ماندگاری مفاهیم و ارتقای انگیزش تحصیلی آنان است. روش پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی بوده و نتایج نشان می دهد استفاده نظام مند از ابزارهای دست ورزی موجب افزایش دقت محاسباتی، کاهش اضطراب ریاضی و بهبود عملکرد مفهومی دانش آموزان می شود. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که بهره گیری از وسایل عینی نه تنها کیفیت آموزش جمع را ارتقا می دهد، بلکه نقش مهمی در تقویت مهارت های پایه ای ریاضی دارد. پیشنهادهایی برای بهره گیری موثرتر از این ابزارها نیز در پایان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، وسایل عینی ، جمع ، دوره ابتدایی ، یادگیری تجربی ، درک عددی