ارزیابی اثربخشی برنامه های هنردرمانی بر کاهش رفتارهای کلیشه ای در دانش آموزان کم توان ذهنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه هنردرمانی بر کاهش رفتارهای کلیشه ای دانش آموزان کم توان ذهنی انجام شد. رفتارهای کلیشه ای از جمله چالش های شایع در این گروه از دانش آموزان است که می تواند بر فرایند یادگیری، تعاملات اجتماعی و سازگاری فردی آنان تاثیر منفی بگذارد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان کم توان ذهنی دوره ابتدایی در مدارس استثنایی بود که از میان آنان نمونه ای به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه در برنامه هنردرمانی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها مقیاس سنجش رفتارهای کلیشه ای بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد پس از کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون وجود دارد و برنامه هنردرمانی توانسته است میزان رفتارهای کلیشه ای دانش آموزان کم توان ذهنی را به طور معناداری کاهش دهد. نتایج بیانگر آن است که هنردرمانی با فراهم کردن فرصت بیان هیجانی، افزایش تمرکز، تحریک حسی مناسب و ایجاد رفتارهای جایگزین سازگار، می تواند به بهبود الگوهای رفتاری این دانش آموزان کمک کند. بر این اساس، استفاده از برنامه های هنردرمانی در مراکز آموزشی ویژه به عنوان یک مداخله مکمل توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

هنردرمانی ، رفتارهای کلیشه ای ، کم توانی ذهنی ، مداخله آموزشی ، رفتارهای ناسازگار ، آموزش ویژه