تاثیر توانبخشی با رویکرد تفریح درمانی بر علائم مثبت بالینی و حمایت اجتماعی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیای مزمن

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی توانبخشی با رویکرد تفریح درمانی بر علائم مثبت بالینی و حمایت اجتماعی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیای مزمن، انجام گرفته است. روش مورد استفاده در این پژوهش، پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی می باشد که در مرکز نگهداری بیماران روانی در شهرستان ملایر بستری هستند. از این جامعه به روش نمونه گیری تصادفی تعداد ۳۰ نفر انتخاب شد؛ سپس این افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای به کار برده شده در پژوهش، پرسشنامه حمایت اجتماعی (MOS) و پرسشنامه علائم مثبت و منفی در اختلالات اسکیزوفرنی (PNASS) بود. یافته های پژوهش نشان داد؛ توانبخشی با رویکرد تفریح درمانی بر کاهش علائم مثبت بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن موثر است؛ از طرفی تفریح درمانی، بر افزایش حمایت اجتماعی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن، موثر بود. همچنین تفریح درمانی بر کاهش تحریک پذیری، اشتغال فکری شدید، هذیان و توهم، در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن، موثر بود. لذا می توان با ارائه توانبخشی با رویکرد تفریح درمانی به بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن، حمایت اجتماعی را در این افراد افزایش داده و علائم مثبت بالینی را در این افراد کاهش داد؛ بنابراین می توان، توانبخشی با رویکرد تفریح درمانی را به عنوان یک درمان غیردارویی موثر، برای کمک به بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی به کار برد.

کلیدواژه ها:

اختلال اسکیزوفرنی ، علائم مثبت بالینی ، حمایت اجتماعی ، توانبخشی ، تفریح درمانی