ارائه یک مدل تلفیقی از طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای افزایش تاب آوری در دانشجویان علوم پزشکی و تدوین پروتکل درمانی

این مقاله با هدف طراحی و تدوین یک بسته مداخله ای عملی مبتنی بر تلفیق طرحواره درمانی و درمان پذیرش و تعهد برای افزایش تاب آوری در دانشجویان علوم پزشکی نگاشته شده است. دانشجویان علوم پزشکی به دلیل ماهیت پرفشار و چالش برانگیز دوره تحصیل و مواجهه مستقیم با مرگ و بیماری، در معرض سطح بالایی از استرس و فرسودگی قرار دارند. تاب آوری به عنوان یک عامل محافظتی کلیدی، توانایی سازگاری و غلبه بر این چالش ها را افزایش می دهد. هدف این مقاله نظری، طراحی و ارائه یک مدل پروتکل تلفیقی از طرحواره درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای ارتقای تاب آوری در این جمعیت خاص است. این مطالعه به روش طراحی پروتکل انجام شد. بر اساس مرور نظام مند مبانی نظری، یک پروتکل ساختاریافته دوازده جلسه ای طراحی گردید. برای سنجش اثربخشی این بسته در مرحله اجرای میدانی، استفاده از پرسشنامه استاندارد تاب آوری کونور-دیویدسون در پیش آزمون و پس آزمون پیشنهاد شده است. خروجی این پژوهش، یک پروتکل کاملا عملیاتی و آماده اجرا است که مبانی نظری، اهداف جلسات، تکنیک ها و تکالیف خانگی را به طور کامل تشریح می کند. این پروتکل به طور خاص برای اجرای میدانی در محیط های دانشگاهی طراحی شده است. پروتکل تدوین شده پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک مداخله استاندارد در محیط های آموزشی دارد. اجرای میدانی این پروتکل به عنوان گام بعدی این پژوهش در دستور کار نویسندگان قرار دارد. از مجریان همایش درخواست می شود تا با حمایت از این طرح، در اجرای سراسری آن همکاری نمایند.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، درمان پذیرش و تعهد ، تاب آوری