تحول دیجیتال در آموزش و پرورش و الزامات یادگیری مادام العمر معلمان

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی معاصر، ساختارهای سنتی یادگیری و تدریس را به طور بنیادی دگرگون ساخته و الگوهای جدیدی از توسعه حرفه ای را برای کارگزاران آموزش الزامی کرده است. این مقاله مروری با هدف تبیین ابعاد تحول دیجیتال در آموزش و پرورش و تحلیل الزامات یادگیری مادام العمر و پیوسته معلمان به رشته تحریر درآمده است. فرآیند پژوهش حاضر مبتنی بر روش توصیفی-تحلیلی و بررسی جامع مبانی نظری، نظریه های تحولی و الگوهای یادگیری متصل و پیوسته است که با تکیه بر اسناد علمی و پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که ادغام فناوری های نوظهور از جمله هوش مصنوعی، پلتفرم های ابری و فضاهای یادگیری مجازی، نه تنها روش های تعامل کلاسی را بازتعریف نموده، بلکه نیاز به بازنگری در مدل های سنتی بازآموزی معلمان را دوچندان ساخته است. معلمان در عصر دیجیتال نیازمند گذر از نقش انتقال دهنده دانش به تسهیل گران یادگیری شبکه ای هستند و این امر مستلزم تجهیز آن ها به سواد دیجیتال پیشرفته، تفکر سازنده و شایستگی های یادگیری پیوسته است. همچنین نتایج تحلیل سیستماتیک مشخص کرد که پلتفرم های متصل، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و رویکردهای یادگیری ترکیبی، بستری کارآمد برای توسعه حرفه ای مستمر، اشتراک گذاری تجارب از طریق درس پژوهی و ارتقای انگیزش معلمان فراهم می آورند. در نهایت، چالش های زیرساختی، نابرابری های دیجیتال و مقاومت های سازمانی به عنوان موانع اصلی تحقق این تحول شناسایی شدند. بر این اساس پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با سرمایه گذاری بر زیرساخت های فناوری و بازطراحی دوره های تربیت معلم با رویکرد تحولی، زمینه را برای ارتقای کیفیت کلان آموزشی و پاسخگویی به نیازهای هزاره سوم فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، یادگیری مادام العمر ، توسعه حرفه ای معلمان ، یادگیری پیوسته ، هوش مصنوعی آموزشی.