تاثیر تشویق کلامی (تحسین گفتاری) بر اعتماد به نفس دانش آموزان خجالتی

زمینه و هدف: خجالت و انزوا از چالش های رفتاری شایع در دوران مدرسه است که می تواند تاثیرات عمیقی بر رشد اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان بگذارد. یکی از عوامل کلیدی در محیط آموزشی که پتانسیل مداخله مثبت را دارد، سبک بازخورد معلمان، به ویژه «تشویق کلامی» یا تحسین گفتاری است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر تشویق کلامی بر سطح اعتماد به نفس دانش آموزان خجالتی مقطع ابتدایی طراحی و اجرا شد.روش کار: جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان پایه سوم و چهارم یک مدرسه دولتی بود که از طریق غربالگری روان شناختی، دانش آموزان خجالتی شناسایی شدند. نمونه ها به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (دریافت کننده تشویق کلامی هدفمند) و کنترل (بدون مداخله خاص) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه اعتماد به نفس کوپر اسمیت و مقیاس خجالت آیزنک بود. داده ها با استفاده از روش نیمه تجربی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با کنترل گروه شاهد تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. استفاده از تشویق کلامی صحیح، خاص و سازگار، باعث افزایش معنادار اعتماد به نفس و کاهش رفتارهای اجتنابی در دانش آموزان خجالتی شده است. همچنین مشاهدات نشان داد که این مداخله منجر به افزایش مشارکت کلاسی و کاهش علائم فیزیکی اضطراب در این دانش آموزان گردیده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که تشویق کلامی اصولی نه تنها یک تکنیک سطحی، بلکه ابزاری قدرتمند برای بازسازی ساختار شناختی و عاطفی دانش آموزان خجالتی است. این تکنیک با تغییر باورهای منفی دانش آموزان نسبت به خود و ایجاد جو روانی امن در کلاس درس، به آن ها کمک می کند تا ترس از قضاوت را کاهش داده و اعتماد به نفس خود را ارتقا دهند. بنابراین، آموزش مهارت های ارتباطی و فن بیان تشویقی به معلمان برای بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

تشویق کلامی ، اعتماد به نفس ، خجالت ، دانش آموزان ابتدایی ، روان شناسی تربیتی ، بازخورد مثبت ، خودکارآمدی.