عنوان: تحول در فرآیندهای یادگیری: نقش و جایگاه ربات های هوش مصنوعی به عنوان مربی در محیط های آموزشی

در عصر حاضر، ادغام فناوری های پیشرفته در نظام های آموزشی، به ویژه بهره گیری از ربات های هوش مصنوعی (AI Robots) به عنوان مربی و دستیار آموزشی، به یکی از مباحث کانونی در علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی تبدیل شده است. این مقاله به بررسی جامع پتانسیل ها، چالش ها و پیامدهای حضور ربات های هوش مصنوعی در کلاس های درس می پردازد و استدلال می کند که این فناوری نه به عنوان جایگزینی برای معلمان انسانی، بلکه به عنوان ابزاری مکمل و تسهیل گر می تواند تحولی بنیادین در تعاملات میان فردی و کیفیت یادگیری ایجاد نماید. ربات های هوش مصنوعی با قابلیت شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای آنی، تحلیل دقیق نقاط ضعف و قوت دانش آموزان و همچنین ایجاد محیط های یادگیری تعاملی و جذاب، توانسته اند رویکردهای سنتی را به چالش بکشند. از منظر روان شناختی، تعامل دانش آموزان با ربات ها می تواند باعث کاهش اضطراب در حین یادگیری مهارت های جدید و افزایش انگیزه درونی برای مشارکت در فعالیت های کلاسی شود. با این حال، استفاده از این فناوری مستلزم توجه به ابعاد اخلاقی، حفظ حریم خصوصی، نابرابری های دسترسی و ضرورت حفظ پیوندهای عاطفی و اجتماعی بین معلم و شاگرد است. این پژوهش ضمن بررسی مبانی نظری یادگیری ماشین و الگوریتم های هوش مصنوعی در آموزش، به این نتیجه می رسد که هم افزایی میان دانش تخصصی معلمان و دقت پردازش اطلاعات توسط ربات ها، مسیری نوین را برای توسعه عدالت آموزشی و ارتقای شایستگی های شناختی و غیرشناختی فراگیران هموار می سازد. در این راستا، چارچوب بندی سیاستی برای استفاده اخلاقی و هدفمند از این ابزارها، ضرورتی اجتناب ناپذیر است تا بتوان از پتانسیل های بالقوه آن ها در جهت بهبود کیفیت تجربیات یادگیری در سطوح مختلف تحصیلی بهره برداری کرد. این مطالعه بر این فرض استوار است که آینده آموزش در گرو هم زیستی هوشمندانه انسان و ماشین است و مدیریت صحیح این گذار می تواند منجر به دموکراتیزه شدن دسترسی به آموزش باکیفیت برای تمامی اقشار جامعه شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ربات های آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تکنولوژی آموزشی ، تعامل انسان و ربات.