مدیریت مشارکتی مدرسه و نقش آن در ارتقای سلامت روان و انسجام اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش مدیریت مشارکتی مدرسه در ارتقای سلامت روان و انسجام اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. با توجه به اهمیت روزافزون مدارس به عنوان کانون های اصلی جامعه پذیری و تاثیر مستقیم محیط آموزشی بر ابعاد روان شناختی و اجتماعی دانش آموزان، لزوم اتخاذ رویکردهای مدیریتی نوین، به ویژه مدیریت مشارکتی، احساس می شود. این مقاله با رویکرد نظری و مروری تحلیلی، چارچوب های نظری مرتبط با مدیریت مشارکتی، سلامت روان و انسجام اجتماعی را تبیین نموده و با بررسی پیشینه های پژوهشی داخلی و خارجی، رابطه میان این سه متغیر را مورد واکاوی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که مشارکت دادن ذینفعان (دانش آموزان، والدین، معلمان و جامعه محلی) در فرآیندهای تصمیم گیری مدرسه، منجر به افزایش احساس تعلق، کاهش استرس، بهبود روابط بین فردی و تقویت سرمایه اجتماعی در محیط مدرسه می شود که همگی مولفه های کلیدی سلامت روان و انسجام اجتماعی هستند. مدل مفهومی پژوهش، ابعاد کلیدی مدیریت مشارکتی (مانند تفویض اختیار، ارتباطات باز و مشارکت در تصمیم گیری) را به عنوان پیش بینی کننده های مثبت سلامت روان و انسجام اجتماعی معرفی می کند. در پایان، پیشنهادهای کاربردی برای مدیران آموزش وپرورش جهت عملیاتی سازی اصول مدیریت مشارکتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، سلامت روان ، انسجام اجتماعی ، مدرسه ، آموزش وپرورش.