تاثیر تعاملات معلم-دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال بر احساس تعلق و مشارکت تحصیلی

با گسترش فناوری های آموزشی و افزایش استفاده از محیط های یادگیری دیجیتال، تعاملات معلم-دانش آموز به یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت یادگیری و تجربه تحصیلی دانش آموزان تبدیل شده است. پژوهش های اخیر نشان می دهند که تعاملات موثر و مستمر میان معلم و دانش آموز نه تنها موجب تقویت انگیزه و مشارکت تحصیلی می شود، بلکه احساس تعلق اجتماعی و عاطفی دانش آموزان به محیط آموزشی را نیز افزایش می دهد. در محیط های دیجیتال که ارتباط حضوری محدود است، نقش معلم در ایجاد تعاملات پشتیبان، ارائه بازخوردهای سازنده، و تقویت ارتباطات اجتماعی و عاطفی دانش آموزان اهمیت بیشتری پیدا می کند. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی مطالعات داخلی و خارجی در زمینه تاثیر تعاملات معلم-دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال بر احساس تعلق و مشارکت تحصیلی می پردازد و نشان می دهد که تعاملات حمایتی، مشارکتی و تعاملی معلم، نقش کلیدی در ارتقای کیفیت تجربه یادگیری دیجیتال دارد. یافته ها بیانگر این است که طراحی محیط های یادگیری دیجیتال باید با تاکید بر تقویت ارتباط معلم-دانش آموز و ایجاد فضای حمایتی و انگیزه بخش صورت گیرد تا امکان مشارکت فعال و ارتقای احساس تعلق تحصیلی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

احساس تعلق ، آموزش فناورانه ، تعامل معلم-دانش آموز ، محیط یادگیری دیجیتال ، مشارکت تحصیلی