بررسی رابطه بین تدریس فعال، فناوری آموزشی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

تدریس فعال و بهره گیری از فناوری آموزشی دو عامل کلیدی در ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان محسوب می شوند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین تدریس فعال، فناوری آموزشی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه در مدارس منتخب بود. نمونه آماری با استفاده از روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. داده ها از طریق پرسش نامه استاندارد تدریس فعال، فناوری آموزشی و انگیزش تحصیلی جمع آوری شد و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام گرفت.یافته ها نشان داد که تدریس فعال و استفاده از فناوری آموزشی با انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنین ترکیب تدریس فعال و فناوری آموزشی موجب افزایش مشارکت، علاقه مندی به درس و تلاش برای دستیابی به اهداف تحصیلی می شود. نتایج پژوهش تاکید می کند که معلمان و مدیران آموزشی با بهره گیری از روش های تدریس فعال و ابزارهای فناوری می توانند انگیزش دانش آموزان را افزایش داده و یادگیری موثر و پایدار ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، فناوری آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری موثر