نقش اضطراب ریاضی در تداوم اختلالات یادگیری ریاضی در دوره ابتدایی

اختلال یادگیری ریاضی به عنوان یکی از چالش های مهم در آموزش ابتدایی، بر توانایی دانش آموزان در درک مفاهیم عددی، انجام محاسبات و حل مسائل تاثیرگذار است و می تواند پیامدهای منفی بلندمدتی بر عملکرد تحصیلی و اعتماد به نفس آنان داشته باشد. پژوهش های اخیر نشان می دهند که اضطراب ریاضی به عنوان یک عامل روان شناختی موثر، نقش تعیین کننده ای در تداوم و تشدید این اختلالات ایفا می کند. دانش آموزانی که تجربه اضطراب ریاضی دارند، اغلب از مواجهه با مسائل عددی اجتناب می کنند، توانایی تمرکز و حافظه کاری آنان کاهش می یابد و انگیزه یادگیری آنان به طور قابل توجهی افت می کند. این وضعیت می تواند چرخه ای از ناکامی و اضطراب ایجاد کرده و اختلال یادگیری ریاضی را در طول سال های ابتدایی تحصیلی تثبیت نماید. پژوهش های موجود بر اهمیت شناسایی زودهنگام اضطراب ریاضی و طراحی برنامه های آموزشی، روان شناختی و حمایتی متناسب با نیازهای دانش آموزان تاکید دارند. هدف این مقاله مروری، بررسی نقش اضطراب ریاضی در تداوم اختلالات یادگیری ریاضی در دانش آموزان دوره ابتدایی و تحلیل عوامل موثر، پیامدهای روانی و راهکارهای پیشگیری و مداخله است. نتایج این بررسی نشان می دهد که توجه به ابعاد هیجانی یادگیری ریاضی، آموزش مهارت های مقابله ای و ایجاد محیط یادگیری حمایتگر، می تواند تاثیر اضطراب ریاضی را کاهش داده و روند بهبود مهارت های ریاضی دانش آموزان را تسهیل نماید.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، اختلال یادگیری ریاضی ، دوره ابتدایی ، سواد عددی ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های مقابله ای ، محیط یادگیری