نقش محیط مدرسه در پرورش سواد هیجانی دانش آموزان

محیط مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین زمینه های اجتماعی و آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری مهارت ها و قابلیت های هیجانی دانش آموزان دارد. سواد هیجانی، توانایی شناسایی، درک، مدیریت و تنظیم هیجانات خود و دیگران است و به عنوان یکی از عوامل موثر در یادگیری، تعاملات اجتماعی و موفقیت تحصیلی شناخته می شود. پژوهش های اخیر نشان می دهند که مدارس می توانند با ایجاد محیط های حمایتی، فراهم کردن فرصت های تعامل اجتماعی، برنامه های آموزشی هدفمند و فعالیت های مشارکتی، سواد هیجانی دانش آموزان را بهبود دهند و مهارت های مدیریت هیجانات، خودآگاهی، همدلی و مهارت های اجتماعی آنان را تقویت کنند. این پژوهش مروری با تحلیل و بررسی مطالعات موجود، به بررسی نقش محیط مدرسه در پرورش سواد هیجانی دانش آموزان می پردازد و نشان می دهد که محیط های یادگیری مثبت و حمایتگر، می توانند زمینه ساز بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه یادگیری و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان شوند. همچنین، تاکید بر آموزش معلمان، طراحی برنامه های فعال و مشارکتی و ایجاد سیاست های مدرسه محور، به عنوان راهبردهای موثر در ارتقای سواد هیجانی دانش آموزان شناسایی شده اند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که توجه به محیط مدرسه به عنوان یک عامل کلیدی در پرورش سواد هیجانی، می تواند اثرات پایدار و گسترده ای بر توسعه توانمندی های هیجانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان داشته باشد و نقش مهمی در توانمندسازی آنان در مواجهه با چالش های فردی و اجتماعی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

محیط مدرسه ، سواد هیجانی ، مهارت های هیجانی ، یادگیری اجتماعی-هیجانی ، توسعه توانمندی های دانش آموزان.