تاثیر بازی های تیمی ساختاریافته بر کاهش پرخاشگری و افزایش مهارت های همکاری در دانش آموزان پرتحرک

پرخاشگری و دشواری در برقراری ارتباطات اجتماعی از جمله چالش های شایع در میان دانش آموزان پرتحرک (با ویژگی های مشابه اختلال نقص توجه و بیش فعالی است که نه تنها بر عملکرد تحصیلی، بلکه بر تعاملات بین فردی و سلامت روان آن ها تاثیرات منفی پایدار می گذارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مداخله های مبتنی بر بازی های تیمی ساختاریافته بر کاهش نشانه های پرخاشگری و ارتقای مهارت های همکاری در این گروه از دانش آموزان بود. یافته ها نشان داد که پس از اجرای مداخله، میانگین نمرات پرخاشگری در گروه آزمایش به طور معناداری کاهش یافته و نمرات مهارت های همکاری و کار تیمی به طور چشمگیری افزایش یافته است. تحلیل کوواریانس تفاوت معناداری بین دو گروه در متغیرهای وابسته نشان داد. این نتایج حاکی از آن است که بازی های تیمی ساختاریافته با ایجاد محیطی کنترل شده برای تمرین خودکنترلی، رعایت نوبت، همدلی و حل مسئله در لحظه، مکانیزم های تنظیم هیجان را در دانش آموزان پرتحرک تقویت می کنند. همچنین، تعاریف شفاف نقش ها و قوانین در این بازی ها، به دانش آموزان کمک می کند تا الگوهای رفتاری تکانشی را جایگزین با رفتارهای اجتماعی سازگارانه نمایند. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان و مشاوران مدارس از بازی های تیمی ساختاریافته به عنوان بخشی از برنامه های مداخله ای غیردارویی برای مدیریت رفتار و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان پرتحرک استفاده کنند تا زمینه ای برای رشد همه جانبه و کاهش تنش های کلاسی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

بازی های تیمی ساختاریافته ، پرخاشگری ، دانش آموزان پرتحرک ، مهارت های همکاری ، رفتار اجتماعی