تاثیر رویکرد پژوهش محور در آموزش تربیت بدنی بر رشد شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر رویکرد پژوهش محور در آموزش تربیت بدنی بر رشد شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی است. نظام آموزشی امروز به سمت یادگیری مبتنی بر پژوهش حرکت کرده و معلمان نقش تسهیلگر و راهنمای یادگیری را ایفا می کنند. درس تربیت بدنی با بهره گیری از روش پژوهش محور نه تنها مهارت های حرکتی بلکه مهارت های اجتماعی و شخصیتی کودکان را نیز تقویت می کند. روش پژوهش حاضر توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع علمی داخلی و بین المللی است. یافته ها نشان می دهد که اجرای برنامه های پژوهش محور در تربیت بدنی موجب افزایش انگیزش، رشد مهارت های اجتماعی، تقویت خودباوری، مدیریت هیجانات و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان می شود. بر این اساس، معلمان تربیت بدنی با بهره گیری از رویکرد پژوهش محور می توانند به رشد همه جانبه شخصیت کودکان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، پژوهش محوری ، رشد شخصیتی ، رشد اجتماعی ، آموزش ابتدایی