«از آموزش سنتی تا یادگیری فعال: رویکرد تحول آفرین در تدریس زبان انگلیسی در دوره اول دبیرستان»

یادگیری زبان انگلیسی به عنوان مهارتی اساسی در مدارس متوسطه، نقش مهمی در توانمندسازی دانش آموزان برای ارتباطات بین المللی و توسعه مهارت های زبانی دارد. با این حال، تجربه تدریس در دوره اول دبیرستان دخترانه شهرستان دماوند نشان می دهد که بیشتر کلاس ها بر روش های سنتی و معلم محور استوار هستند و انگیزه و مشارکت دانش آموزان را کاهش می دهند. پژوهش حاضر در قالب اقدام پژوهی طراحی شد تا با اجرای روش های فعال تدریس، تحول در انگیزه، مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایجاد شود. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، سنجش مشاهده ای، نظر همکاران، مصاحبه با دانش آموزان و پرسشنامه جمع آوری شد. نتایج نشان داد که پس از اجرای راهکارهای فعال، مشارکت دانش آموزان در کلاس، تعامل گروهی، اعتمادبه نفس در مکالمه و استفاده کاربردی از زبان انگلیسی به طور قابل توجهی افزایش یافت و فضای کلاس از حالت معلم محور به محیطی پویا و دانش آموزمحور تبدیل شد. همچنین، تایید مدیر و معاون آموزشی مدرسه اعتبار نتایج و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تایید کرد. بر اساس یافته ها، یادگیری فعال به عنوان رویکردی تحول آفرین، باعث ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری زبان انگلیسی در دوره اول دبیرستان می شود و الگویی عملی برای معلمان ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، اقدام پژوهی ، تدریس زبان انگلیسی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت دانش آموزان