بررسی رابطه انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در یادگیری ریاضی با رویکرد خودتنظیمی یادگیری

انگیزش تحصیلی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در فرآیند یادگیری دانش آموزان، نقش بسزایی در ارتقای عملکرد تحصیلی و توسعه مهارت های خودتنظیمی یادگیری دارد. پژوهش های متعدد نشان می دهند که دانش آموزان با انگیزش بالا، به صورت فعالانه در فرایند یادگیری مشارکت می کنند، اهداف یادگیری خود را مشخص می سازند و از استراتژی های خودتنظیمی برای مدیریت زمان، تمرکز و ارزیابی پیشرفت استفاده می نمایند. یادگیری ریاضی، به عنوان یکی از حوزه های آموزشی پیچیده و نیازمند تفکر تحلیلی و حل مسئله، تحت تاثیر مستقیم انگیزش تحصیلی و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان قرار دارد، زیرا دانش آموزانی که قادر به تنظیم رفتار و شناخت خود در طول یادگیری هستند، توانایی بالاتری در درک مفاهیم، تحلیل مسائل و ارائه راهکارهای خلاقانه دارند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری و تحلیلی، تلاش دارد رابطه میان انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در یادگیری ریاضی را از منظر خودتنظیمی یادگیری مورد بررسی قرار دهد و به شناسایی عوامل موثر، مکانیسم های رابطه و پیامدهای آن در بهبود کیفیت آموزش ریاضی بپردازد. نتایج این مرور نشان می دهد که انگیزش تحصیلی نه تنها موجب افزایش تلاش و پیگیری دانش آموزان می شود، بلکه با تقویت مهارت های خودتنظیمی یادگیری، یادگیری ریاضی را عمیق تر، پایدارتر و کاربردی تر می سازد و نقش موثری در توسعه عملکرد تحصیلی و توانمندی های تحلیلی و حل مسئله دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری ریاضی ، خودتنظیمی یادگیری ، استراتژی های یادگیری.