اثربخشی آموزش مبتنی بر شناخت درمانی بر کاهش کمال گرایی ناسالم در دانشجویان علوم تربیتی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر شناخت درمانی بر کاهش کمال گرایی ناسالم در دانشجویان علوم تربیتی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان علوم تربیتی دانشگاه های شهر [نام شهر] در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه کمال گرایی هیل و همکاران بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش شناخت درمانی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل کواریانس) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر شناخت درمانی در کاهش کمال گرایی ناسالم در دانشجویان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل موثر بوده است (۰۵/۰ > P). بنابراین، می توان نتیجه گرفت که مداخلات شناختی می توانند به عنوان یک روش کارآمد برای کاهش کمال گرایی ناسالم و ارتقای سلامت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی ، کمال گرایی ناسالم ، دانشجویان علوم تربیتی ، سلامت روان.