بررسی ویژگی های تاریخ نگاری کتاب شرح زندگانی من

کتاب شرح زندگانی اثر عبداله مستوفی از رجال اداری دوره قاجار و اوایل پهلوی است. این کتاب به لحاظ ارزش تاریخی به نوعی تاریخ اجتماعی دوره قاجاریه محسوب می شود. همچنین در بیان اوضاع سیاسی -اجتماعی کشور ،آداب و رسوم و حتی روابط خارجی اهمیت بسزایی دارد و اطلاعات مهم و ارزشمندی از جامعه ایران عصر قاجار را بیان می کند. اگرچه مستوفی کتاب خود را شانزده سال بعد از انقراض قاجاریه، در اواخر دوره پهلوی اول، تالیف کردهام از لحاظ بینشی همچنان مطابق پارادایمهای فکری تاریخنگاری جدید عصرقاجار میاندیشید. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی"روش تاریخ نگاری عبداله مستوفی می پردازد و نگارنده سعی دارد به سوال تحقیق " ویژگی تاریخ نگاری در کتاب " شرح زندگانی من" چه می باشد؟ اهمیت بینش و روش عبداله مستوفی در تاریخ نگاری چگونه بود؟ نتایج و یافته های تحقیق حاکی از آن است که رویکرد تاریخنگاری مستوفی برخلاف دوره های گذشته بوده و شیوه نگارش او در بیان موضوعات تاریخی از سبک صفوی، زندیه و اوایل دوره قاجار فاصله گرفت. همچنین او از سبک متکلف و مصنوع دوری نمود.از دیگر ویژگیهای این اثر میتوان به توصیف و ارائه گزارش درباره اعتقادات، طبقات جامعه، نحوه کار و شغل، بیماری و ... با نثری ساده و شیوا اشاره نمود.

کلیدواژه ها:

مستوفی ، شرح زندگانی من ، تاریخ اجتماعی- اداری ، قاجار ، تاریخ نگاری