بررسی نقش راهبردهای خودتنظیمی یادگیری و هوش هیجانی در ارتقای سرزندگی تحصیلی فراگیران: با تاکید بر رویکردهای نوین روانشناسی تربیتی

نظام های آموزشی در دوران معاصر با چالش های متعددی در زمینه حفظ انگیزه و سلامت روان فراگیران مواجه هستند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تحلیلی نقش راهبردهای خودتنظیمی یادگیری و هوش هیجانی در ارتقای سرزندگی تحصیلی دانش آموزان از منظر روانشناسی تربیتی است. روش تحقیق در این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و مروری کتابخانه ای است. برای جمع آوری اطلاعات، مقالات و پژوهش های علمی معتبر داخلی در پایگاه های داده مورد بررسی دقیق قرار گرفتند. سرزندگی تحصیلی به عنوان یکی از سازه های کلیدی روانشناسی مثبت گرا، نقش بسزایی در مقابله با موانع و فشارهای روزمره تحصیلی دارد. یافته های این بررسی نشان می دهد که فراگیرانی که از مهارت های خودتنظیمی بالایی برخوردارند، توانایی بیشتری در مدیریت زمان، هدف گذاری و کنترل هیجانات منفی خود دارند. همچنین، هوش هیجانی به عنوان یک عامل محافظتی، به دانش آموزان کمک می کند تا در مواجهه با شکست های مقطعی، تاب آوری بیشتری از خود نشان دهند و دچار فرسودگی تحصیلی نشوند. بررسی دیدگاه های مختلف نظری از جمله نظریه شناختی-اجتماعی و رویکرد روانشناسی مثبت گرا نیز تایید می کند که تلفیق آموزش مهارت های هیجانی در کنار راهبردهای شناختی، می تواند به ایجاد یک محیط یادگیری پویا و سرزنده منجر شود. در نتیجه، پیشنهاد می شود طراحان آموزشی و معلمان، برنامه های مداخله ای مبتنی بر ارتقای هوش هیجانی و آموزش راهبردهای خودتنظیمی را در برنامه های درسی مدارس بگنجانند تا بستر مناسبی برای رشد همه جانبه و سرزندگی تحصیلی فراگیران فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی تربیتی ، خودتنظیمی یادگیری ، هوش هیجانی ، سرزندگی تحصیلی ، انگیزش پیشرفت.