ارزیابی عملکرد دوره های ضمن خدمت آموزش وپرورش در تربیت معلمان پژوهشگر مبتنی بر سند تحول بنیادین

پویایی و تحولات سریع نظام های آموزشی در عصر حاضر، ضرورت توانمندسازی معلمان و تغییر نقش آنان از انتقال دهنده صرف دانش به تولیدکننده و پژوهشگر آموزشی را بیش از پیش نمایان ساخته است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تبیین مفهومی و ارزیابی نظری نقش دوره های آموزش ضمن خدمت در تربیت «معلم پژوهشگر» و با تاکید بر رویکردهای نوین آموزشی در افق اسناد بالادستی تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور جامع مقالات معتبر علمی انجام شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که دوره های ضمن خدمت سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده مدارس نیستند و برای نهادینه سازی فرهنگ پژوهش، برنامه ریزی ها باید به سمت بهره گیری از رویکردهای مشارکتی و حل مسئله نظیر «اقدام پژوهی» و «درس پژوهی» تغییر مسیر دهند. همچنین، بررسی ها حاکی از آن است که همسوسازی دقیق اهداف آموزش های حین کار با چشم اندازهای ترسیم شده در «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش»، بستری بسیار مناسب و ضروری برای ارتقای صلاحیت های حرفه ای و شکوفایی ظرفیت های پژوهشی معلمان فراهم می آورد. در نتیجه، ایجاد پیوند ساختاریافته و نظری میان دوره های توانمندسازی مستمر و توسعه مهارت های پژوهشی، نه تنها به رفع چالش ها و حل مسائل واقعی کلاس درس کمک شایانی می کند، بلکه موجب تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده و ارتقای بنیادین کیفیت نظام تعلیم و تربیت می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش ضمن خدمت ، معلم پژوهشگر ، سند تحول بنیادین ، اقدام پژوهی ، درس پژوهی