ارزیابی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش و تغییر پارادایم های ارزیابی عملکرد دانش آموزان

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را در آستانه تحولی بنیادین قرار داده است. این مقاله با هدف ارزیابی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش و تبیین تغییرات پارادایمی در حوزه ارزیابی عملکرد دانش آموزان تدوین شده است. پژوهش حاضر به روش تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر علمی انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که سیستم های آموزش تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی، با تحلیل داده های یادگیرنده و ارائه مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، از رویکرد یکسان انگار سنتی فاصله گرفته و امکان پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم می سازند. همچنین الگوهای ارزیابی از رویکرد نتیجه محور به سمت ارزیابی فرایندمحور، تکوینی و مبتنی بر شایستگی در حال گذار هستند. در عین حال، چالش های جدی از جمله تبعیض الگوریتمی، نگرانی های حریم خصوصی، شکاف دیجیتالی و تهدید هویت حرفه ای معلمان، پیاده سازی این فناوری ها را با پیچیدگی های اخلاقی و ساختاری همراه کرده است. در نهایت، موفقیت این تحول منوط به سیاست گذاری هوشمندانه، آموزش حرفه ای معلمان و تضمین عدالت آموزشی در بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، شخصی سازی یادگیری ، ارزیابی عملکرد ، آموزش تطبیقی ، پارادایم ارزیابی ، عدالت آموزشی