تحلیل شکاف نسلی میان معلمان و دانش آموزان در عصر دیجیتال و پیامدهای آموزشی آن

شکاف نسلی میان معلمان و دانش آموزان در عصر دیجیتال به یکی از چالش های بنیادین نظام های آموزشی معاصر تبدیل شده است. این مقاله با هدف تحلیل ابعاد، مولفه ها و پیامدهای آموزشی این شکاف، به بررسی فاصله ای می پردازد که میان نسل معلمان به عنوان مهاجران دیجیتال و دانش آموزان به عنوان بومیان دیجیتال در محیط های یادگیری رسمی شکل گرفته است. پژوهش حاضر به روش تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد این شکاف تنها یک فاصله فناورانه نیست، بلکه دربرگیرنده ابعاد فرهنگی، نگرشی، زبانی، ارتباطی و ارزشی است که به طور مستقیم بر کیفیت تعامل آموزشی، انگیزه تحصیلی دانش آموزان، اقتدار حرفه ای معلمان و برابری آموزشی تاثیر می گذارد. همچنین عواملی چون سیاست گذاری ناکافی، ضعف آموزش های ضمن خدمت، نابرابری های اجتماعی-اقتصادی و نفوذ رسانه های اجتماعی این شکاف را تشدید می کنند. در پایان، راهبردهایی از جمله یادگیری معکوس نسلی، توسعه حرفه ای مستمر معلمان، طراحی آموزشی منعطف و ایجاد گفتگوی بین نسلی به عنوان راهکارهای کاهش این شکاف پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

شکاف نسلی دیجیتال ، بومیان دیجیتال ، مهاجران دیجیتال ، سواد دیجیتال ، پیامدهای آموزشی ، توسعه حرفه ای معلمان