اثربخشی آموزش تاب آوری روانی بر کاهش استرس و افزایش رضایت از زندگی در کارکنان صف تامین اجتماعی کرمانشاه

مقدمه: کارکنان صف سازمان تامین اجتماعی به دلیل مواجهه مستمر با مراجعان، حجم بالای کاری و ماهیت حساس خدمات رسانی، در معرض سطوح بالایی از استرس شغلی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تاب آوری روانی بر کاهش استرس و افزایش رضایت از زندگی در میان کارکنان صف (مبتلا به مشکلات تعامل با مراجعان) اداره کل تامین اجتماعی کرمانشاه انجام شد.روش کار: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری را تمامی کارکنان صف اداره کل تامین اجتماعی کرمانشاه که در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ مشکلات تعاملی با مراجعان را گزارش کردند، تشکیل دادند. با استفاده از نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای (هفته ای دو جلسه) تحت آموزش برنامه تاب آوری روانی قرار گرفت، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استرس شغلی (اسپیو و همکاران) و پرسشنامه رضایت از زندگی (داینر و همکاران) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک متغیره و چندمتغیره در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و گواه در پس آزمون، پس از حذف اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری در متغیرهای استرس شغلی و رضایت از زندگی وجود داشت(۰۱/۰۰ p>). آموزش تاب آوری روانی منجر به کاهش ۴۲ درصدی استرس شغلی و افزایش ۳۸ درصدی رضایت از زندگی در گروه آزمایش شد. اندازه اثر مداخله برای استرس شغلی (۶۴/۰ η²=) و برای رضایت از زندگی(۵۸/۰ η²=) به دست آمد که نشان دهنده اثرات بزرگ مداخله است.نتیجه گیری: آموزش تاب آوری روانی یک روش موثر در کاهش استرس شغلی و افزایش رضایت از زندگی در کارکنان صف تامین اجتماعی کرمانشاه است. این یافته ها بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های آموزش تاب آوری به عنوان بخشی از برنامه های سلامت روان در سازمان تامین اجتماعی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، استرس شغلی ، رضایت از زندگی ، کارکنان صف ، تامین اجتماعی کرمانشاه