تحلیل اثربخشی راهبردهای آموزشی در خنثی سازی اثرات استرس محیطی بر شناخت دانش آموزان حاشیه نشین

دانش آموزان حاشیه نشین به دلیل قرارگیری مستمر در معرض استرس های محیطی ناشی از محرومیت اقتصادی، ناپایداری خانوادگی و طرد اجتماعی، با آسیب پذیری های شناختی قابل توجهی در حوزه های توجه، حافظه فعال و کارکردهای اجرایی مواجه اند که فرایند یادگیری آنان را به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثربخشی راهبردهای آموزشی در خنثی سازی این اثرات و بهبود عملکرد شناختی دانش آموزان حاشیه نشین انجام شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع و مقالات معتبر داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد راهبردهای شناختی رفتاری، آموزش خودتنظیمی هیجانی و رویکردهای مبتنی بر تاب آوری، در کاهش اثرات مخرب استرس محیطی بر پردازش اطلاعات و انگیزش تحصیلی اثربخشی قابل اثباتی دارند. همچنین نقش معلم به عنوان عامل حمایتی و ایجاد محیط یادگیری امن، از عوامل تعدیل گر کلیدی در موفقیت این مداخلات شناخته شده است. در نهایت، این پژوهش چارچوب یکپارچه ای را پیشنهاد می دهد که مداخلات آموزشی را در سطوح فردی، کلاسی و سیاست گذاری آموزشی هماهنگ می سازد و می تواند راهنمای عمل معلمان، مدیران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در مناطق حاشیه ای باشد.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، استرس محیطی ، شناخت ، راهبردهای آموزشی ، تاب آوری ، خودتنظیمی