رابطه فناوری های هوشمند سازی مدارس با خود کارآمدی تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان کرمان

این پژوهش با هدف" رابطه فناوری های هوشمند سازی مدارس با خود کارآمدی تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان کرمان" انجام گرفته است لذا پژوهش حاضر از لحاظ اهداف از نوع کاربردی و ازحیطه روش، جمع آوری اطلاعات، آزمون فرضیه و نتیجه گیری از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان (دختر و پسر) متوسطه دوم شهرستان کرمان است. بر اساس آمار تعدادکل برابر با ۶۲۰۳ نفر می باشد از طریق فرمول کوکران تعداد۳۶۱ نفر به به روش نمونه گیری خوشهای- چندمرحلهای نمونه گیری شدند. ابزارهای مورد استفاده این تحقیق پرسشنامه های۱- هوشمندسازی مدارس جعفری حاجتی ( ۱۳۸۵)، ۲-عزت نفس اسمت(۱۹۶۷) و۳- خودکارآمدی شرر و مادوکس ( ۱۹۸۲))می باشند.میزان پایایی هم در این تحقیق با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه های مذکور به ترتیب۷۸/، ۸۲/۰ و ۷۹/ به دست آمد. در پژوهش حاضر روشهای آماری مورد استفاده عبارت اند از: آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل: آزمونهای رگرسیون و پیرسون می باشد.نتایج یافته ها نشان داد بین فناوری های هوشمند سازی مدارس با تجربه های موفق، اقناع اجتماعی از مولفه های خود کارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.بین فناوری های هوشمند سازی مدارس با پذیرش خود و داشتن شایستگی اخلاقی ، از مولفه های عزت نفس دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که هوشمندسازی مدارس، در صورت استفاده صحیح و همراه با آموزش مناسب معلمان، نقش مهمی در ارتقای خودکارآمدی تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

هوشمند سازی مدارس ، خود کارآمدی تحصیلی ، عزت نفس .