رابطه سکوت سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان صدا و سیمای استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سکوت سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان صدا و سیمای استان مازندران انجام شد. این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام پذیرفت. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه کارکنان صدا و سیمای اسلامی استان مازندران به تعداد ۶۵۰ نفر در سال ۱۴۰۴ بودند. از بین جامعه آماری، بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۲۴۲ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که به روش تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت و بر اساس حجم نمونه از روی جامعه تعیین گردیدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل: پرسش نامه های استاندارد فرسودگی شغلی توسط مسلش و جکسون (۱۹۸۶) و سکوت سازمانی موریسون ومیلیکن (به نقل از ذکریاپور، ۱۳۹۳) بوده است. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰.۷۰ محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از جدول و نمودار فراوانی، درصد فراوانی و میانگین داده و در بخش آمار استنباطی آزمون کلموگروف- اسمیرنف (K-S) برای سنجش نرمال بودن داده ها، و ضریب همبستگی و آزمون معادلات ساختاری توسط از نرم افزار۲۲ SPSS و pLS Smart درسطح اطمینان ۹۵% بررسی گردید. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد بررسی ضریب اثر سکوت سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان صدا و سیمای مازندران در جدول فوق نشان می دهد که این ضریب مسیر به میزان ۴۲۳/۰ برآورد شده است. با توجه به اینکه مقدار عدد معناداری (t-value) برابر با ۹۱۰/۶ و از ۹۶/۱ بیشتر می باشند و سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ بدست آمده؛ می توان نتیجه گرفت که این ضریب مسیر در سطح خطای ۰۵/۰ معنا دار است؛ یعنی بین سکوت سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان صدا و سیمای مازندران رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، سکوت سازمانی