روش های تقویت علاقه دانش آموزان به ریاضی

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی روش های تقویت علاقه دانش آموزان به ریاضی انجام شد. ریاضیات به عنوان یکی از دروس پایه و کلیدی در نظام های آموزشی، متاسفانه اغلب با احساس ترس، اضطراب و بی علاقگی از سوی دانش آموزان مواجه است. این بی علاقگی نه تنها منجر به افت تحصیلی می شود، بلکه مسیرهای شغلی مرتبط با علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. در این مطالعه ترکیبی (کمی-کیفی) با استفاده از روش دلفی سه مرحله ای، ۳۸ نفر از خبرگان شامل معلمان برتر ریاضی (با حداقل ۱۵ سال سابقه و سابقه تدریس موفق)، مولفان کتاب های درسی ریاضی، متخصصان روان شناسی تربیتی و اساتید آموزش ریاضی مشارکت داشتند. یافته های پژوهش منجر به استخراج ۱۸ روش موثر در چهار دسته اصلی شد: روش های مرتبط با معلم و تدریس (شامل ارتباط ریاضی با زندگی واقعی، استفاده از بازی ها و فعالیت های عملی، داستان گویی ریاضی، ایجاد چالش های مناسب و ارائه بازخورد مثبت)، روش های مرتبط با محتوا و برنامه درسی (شامل طراحی مسئله های بازپاسخ، کاربرد فناوری و نرم افزارهای ریاضی، تاکید بر زیبایی شناسی ریاضی، ساده سازی تدریجی مفاهیم انتزاعی)، روش های مرتبط با ارزشیابی (شامل ارزشیابی کیفی و فرایندی، حذف اضطراب نمره، ارائه فرصت مجدد برای شکست ها) و روش های مرتبط با محیط خانواده (شامل نگرش مثبت والدین به ریاضی، تشویق به حل مسئله در خانه، بازی های ریاضی خانوادگی). نتایج نشان داد که مهم ترین روش از نظر خبرگان، «ارتباط ریاضی با زندگی واقعی و مثال های عینی» با میانگین ۸/۷۸ از ۹ و «استفاده از بازی ها و فعالیت های عملی» با میانگین ۸/۶۵ در اولویت های اول و دوم قرار گرفتند. همچنین نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که این چهار دسته در مجموع ۶۴ درصد از واریانس روش های موثر بر علاقه به ریاضی را تبیین می کنند. در مجموع، یافته های این پژوهش نشان می دهد که تقویت علاقه به ریاضی نیازمند تغییر رویکرد از تدریس انتزاعی و خشک به سمت تدریس عینی، کاربردی، بازی محور و مشارکتی است و معلمان و والدین هر دو نقش کلیدی در این فرایند ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

علاقه به ریاضی ، روش های تدریس ریاضی ، بازی های ریاضی ، ارتباط ریاضی با زندگی ، اضطراب ریاضی.