رویکرد معاون پرورشی در جایگزینی تنبیه با نظام های پاداش دهی مبتنی بر بازی وارسازی

نظام های انضباطی مبتنی بر تنبیه، به رغم کاربرد گسترده در مدارس، پیامدهای منفی قابل توجهی بر رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان بر جای می گذارند و انگیزه درونی آنان را برای یادگیری تضعیف می کنند. این مقاله با هدف بررسی رویکرد معاون پرورشی در جایگزینی تنبیه با نظام های پاداش دهی مبتنی بر بازی وارسازی تدوین شده است. پژوهش حاضر به شیوه تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که بازی وارسازی، با بهره گیری از عناصری چون امتیازدهی، نشان های افتخار، سطح بندی و بازخورد فوری، می تواند محیطی انگیزشی و مشارکت محور در مدرسه ایجاد کند. معاون پرورشی، به عنوان محوری ترین عامل در اجرای این تحول، باید از نقش ناظر انضباطی سنتی به مربی رشدمحور تغییر جایگاه دهد و با طراحی نظام مند پاداش های رفتاری، همکاری معلمان و مشارکت اولیا، زمینه تحول فرهنگ تربیتی مدرسه را فراهم سازد. موانع اصلی این فرایند شامل مقاومت سازمانی، محدودیت های بودجه ای و کمبود آموزش های تخصصی است که با برنامه های توانمندسازی و حمایت اداری قابل رفع می باشند. در مجموع، جایگزینی تنبیه با بازی وارسازی نه تنها رفتار دانش آموزان را بهبود می بخشد، بلکه اعتماد، خودکارآمدی و تعلق آنان به محیط مدرسه را نیز ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، معاون پرورشی ، نظام پاداش دهی ، تنبیه ، انگیزه تحصیلی ، مدیریت رفتار