مقایسه اثر تمرینات در فضای باز طبیعت و فضای بسته بر سلامت روان و سطح کورتیزول دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد فردی و اجتماعی در دهه های اخیر مورد توجه گسترده پژوهشگران حوزه علوم ورزشی، روان شناسی و علوم تربیتی قرار گرفته است. تغییرات سبک زندگی، افزایش زمان استفاده از فناوری های دیجیتال، کاهش فعالیت بدنی و محدود شدن تعامل مستقیم با طبیعت از جمله عواملی هستند که می توانند بر وضعیت روانی نوجوانان تاثیرگذار باشند. در این میان، فعالیت بدنی به عنوان یکی از مهم ترین راهبردهای ارتقای سلامت روان مطرح شده است. با این حال، محیط انجام فعالیت بدنی نیز می تواند در میزان تاثیرگذاری آن نقش مهمی ایفا کند. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر تمرینات ورزشی در فضای باز طبیعی با تمرینات مشابه در فضای بسته بر سلامت روان و سطح هورمون کورتیزول دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی توصیفی و با استفاده از یافته های نظری و تجربی حوزه های فیزیولوژی ورزشی و روان شناسی سلامت انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که فعالیت بدنی در محیط های طبیعی می تواند کاهش معنادارتری در سطح کورتیزول، بهبود شاخص های خلقی، کاهش اضطراب و افزایش احساس رفاه روانی ایجاد کند. همچنین شواهد حاکی از آن است که تعامل با عناصر طبیعی مانند فضای سبز، نور طبیعی و هوای آزاد نقش مهمی در تنظیم پاسخ های استرسی بدن ایفا می کند. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که ترکیب فعالیت بدنی با قرارگیری در محیط های طبیعی می تواند راهبردی موثر برای ارتقای سلامت روان دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، فعالیت بدنی ، تمرین در طبیعت ، کورتیزول ، دانش آموزان