نقش شبکه های اجتماعی در ترویج یا تحریف شعر کلاسیک فارسی

شبکه های اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین بسترهای ارتباطی عصر دیجیتال، تاثیر عمیقی بر نحوه تولید، توزیع و دریافت شعر کلاسیک فارسی داشته اند (Shafai Bajestan et al., ۲۰۲۰). این مقاله به بررسی نقش دوگانه شبکه های اجتماعی در ترویج یا تحریف شعر کلاسیک فارسی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که شبکه های اجتماعی از یک سو با فراهم آوردن دسترسی بی سابقه به متون کهن، گسترش دایره مخاطبان، و ایجاد فرصت های نوین برای تعامل با شعر، نقش موثری در ترویج و احیای شعر کلاسیک ایفا کرده اند (Sanei, ۲۰۲۵). از سوی دیگر، این فضاها بستری برای تحریف هایی مانند نسبت دادن ابیات جعلی به شاعران بزرگ، تفسیرهای سطحی و سلیقه ای، کاهش شعر به محتوای زودگذر اینستاگرامی، و گاه هتاکی به مفاخر ادبی شده اند (اسماعیل امینی، ۲۰۲۵). پدیدارشناسی تجربه زیسته شاعران نشان می دهد که اگرچه شبکه های اجتماعی انحصار تولید و انتشار شعر را از دست نخبگان خارج کرده اند، اما در عین حال به رواج اشعار بی ارزش و کپی برداری های بدون مجوز نیز دامن زده اند (Shafai Bajestan et al., ۲۰۲۰). این مقاله با ارائه تحلیلی متوازن از فرصت ها و تهدیدهای شبکه های اجتماعی برای شعر کلاسیک فارسی، و ارائه راهکارهایی برای بهره گیری حداکثری از ظرفیت این فضاها در جهت ترویج اصیل ادبیات کهن به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

شعر کلاسیک فارسی ، شبکه های اجتماعی ، اینستاگرام ، تحریف ادبی ، ترویج شعر ، مخاطب شناسی