بررسی آموزش مجازی در دوران جنگ تحمیلی رمضان

آموزش در شرایط بحران، صرفا انتقال محتوا نیست، بلکه تلاشی برای حفظ پیوستگی روانی، اجتماعی و شناختی نسل آینده است. هرگونه تنش نظامی یا احساس ناامنی ناشی از اخبار جنگ، پیش از آنکه به تخریب فیزیکی مدارس منجر شود، ساختار ذهنی و عاطفی یادگیرندگان را تحت تاثیر قرار می دهد و تمرکز، انگیزه، احساس امنیت و کیفیت مشارکت آموزشی آنان را دگرگون می سازد. در چنین شرایطی، مدرسه از یک نهاد آموزشی صرف، به یک پناهگاه روانی و اجتماعی تبدیل می شود که باید همزمان نقش آموزش دهنده، حمایتگر و ثبات بخش را ایفا کند. تجربه جوامع درگیر بحران نشان می دهد که اضطراب جمعی، شایعه پراکنی، اختلال در برنامه های رسمی، افت حضور منظم دانش آموزان، کاهش کیفیت یادگیری و افزایش فرسودگی روانی معلمان از مهم ترین پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم شرایط جنگی بر آموزش هستند. از سوی دیگر، تداوم آموزش در دوران بحران می تواند به عنوان عاملی بازدارنده در برابر فروپاشی روانی و اجتماعی عمل کند و به کودکان و نوجوانان احساس نظم، امید و تداوم زندگی ببخشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، جنگ رمضان