بازاندیشی در نسبت قدرت، دولت و جامعه مدنی

جامعه شناسی سیاسی به عنوان حوزه ای میان رشته ای، به مطالعه رابطه متقابل ساختارهای قدرت، دولت، نهادهای سیاسی و کنش های اجتماعی می پردازد. این مقاله با رویکردی نظری تحلیلی، به بازاندیشی نسبت میان قدرت، دولت و جامعه مدنی در چارچوب نظریه های کلاسیک و معاصر جامعه شناسی سیاسی می پردازد. ابتدا مفهوم قدرت و تحول معنایی آن در آثار مارکس، وبر و دورکیم بررسی می شود، سپس رویکردهای ساختارگرایانه، کارکردگرایانه و انتقادی در تبیین دولت تحلیل می گردد. در ادامه، مفهوم جامعه مدنی در اندیشه گرامشی، هابرماس و نظریه های متاخر مورد بررسی قرار گرفته و نسبت آن با دموکراسی، مشروعیت و مشارکت سیاسی تحلیل می شود. یافته های نظری نشان می دهد که فهم پویایی های سیاسی معاصر مستلزم عبور از دوگانه دولت/جامعه و توجه به شبکه های قدرت، سرمایه اجتماعی، گفتمان و کنش ارتباطی است. در نهایت، مقاله پیشنهاد می کند که جامعه شناسی سیاسی معاصر باید به سمت مدل های تحلیلی چندسطحی حرکت کند که تعامل میان ساختار، عاملیت و گفتمان را به طور هم زمان مدنظر قرار دهد.

کلیدواژه ها:

جامعه شناسی سیاسی ، قدرت ، دولت ، جامعه مدنی ، مشروعیت ، مشارکت سیاسی ، گفتمان