بررسی نقش چند بعدی قصه گویی در رشد ( زبان و هیجان و خلاقیت و مهارت اجتماعی) کودک

مقدمه: قصه گویی به عنوان یک فعالیت کهن انسانی، فراتر از یک سرگرمی ساده، ابزاری قدرتمند و چندبعدی برای تحول همه جانبه کودک محسوب می شود. هدف این مقاله مروری، تبیین سیستماتیک نقش قصه گویی در چهار حوزه بنیادین رشد کودک یعنی زبان، هیجان، خلاقیت و مهارت های اجتماعی است.روش شناسی: این مطالعه با رویکرد مروری و با جستجوی نظام مند در پایگاه های داده معتبر نظیر Scopus، PubMed، ScienceDirect و SID و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط با قصه گویی و ابعاد رشد کودک در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ انجام شده است. از میان مقالات یافت شده، پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، مقالات مرتبط با محورهای چهارگانه رشد تحلیل شدند.یافته ها: یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که قصه گویی به طور همزمان و تعاملی بر ابعاد رشدی کودک تاثیر می گذارد:۱. رشد زبان: غنی سازی دایره واژگان، درک ساختارهای نحوی و تقویت مهارت های روایت پردازی.۲. رشد هیجانی: شناسایی، نام گذاری و تنظیم هیجانات از طریق همذات پنداری با شخصیت های داستانی و مواجهه با موقعیت های عاطفی متنوع.۳. رشد خلاقیت: پرورش تفکر واگرا، توانایی فرضیه سازی، تخیل پردازی و حل مسئله خلاق از طریق بازآفرینی و ادامه داستان.۴. مهارت اجتماعی: تقویت نظریه ذهن (توانایی درک دیدگاه دیگران)، یادگیری هنجارهای اجتماعی، همکاری، نوبت گیری و حل تعارض در بافتار ایمن داستان.نتیجه گیری: قصه گویی یک مداخله رشدی یکپارچه و کم هزینه است که به طور همزمان تمام ابعاد یادشده را تحریک می کند. این امر ضرورت گنجاندن نظام مند قصه گویی در برنامه های آموزشی دوره کودکی (پیش دبستانی و دبستان) و همچنین توصیه به والدین و مربیان را آشکار می سازد. پژوهش های آتی باید بر طراحی پروتکل های استاندارد قصه گویی متناسب با فرهنگ های مختلف و بررسی اثرات بلندمدت آن متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، رشد کودک ، رشد زبان ، رشد هیجانی ، خلاقیت ، مهارت های اجتماعی ، نظریه ذهن ، آموزش پیش دبستانی