بررسی اهمیت آموزش هوش هیجانی به عنوان بخشی از برنامه درسی رسمی

پژوهش حاضر با هدف تبیین ضرورت و اهمیت غیرقابل انکار گنجاندن آموزش هوش هیجانی در ساختار برنامه های رسمی درسی نهادهای آموزشی تدوین شده است. سیستم های آموزشی سنتی در سراسر جهان همواره تمرکز افراطی و گاه انحصاری خود را بر پرورش توانمندی های شناختی، حافظه بصری و مهارت های محاسباتی متمرکز کرده اند؛ رویکردی تک بعدی که انسان معاصر را در مواجهه با بحران های روانی، چالش های ارتباطی و تغییرات پرشتاب دنیای مدرن بی دفاع رها می سازد. در این مقاله مروری و تحلیلی، تلاش بر آن است تا با بررسی ریشه های نظری هوش هیجانی، ابعاد مختلف سلامت روان، کیفیت تعاملات اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در بستر یادگیری مهارت های هیجانی تحلیل شود. یافته های تحلیلی نشان می دهند که ارتقای هوش هیجانی نه تنها مانعی در مسیر رشد علمی و درسی دانش آموزان ایجاد نمی کند، بلکه به عنوان یک پیشران قوی، بستری آرام، امن و سرشار از انگیزه برای یادگیری عمیق تر فراهم می سازد. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که عبور از بحران های روانی قرن جدید و تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر، تاب آور و همدل، نیازمند بازنگری اساسی در برنامه ریزی های کلان آموزشی و رسمیت بخشی به آموزش های عاطفی و اجتماعی است.کلیدواژه ها: هوش هیجانی، برنامه درسی رسمی، روان شناسی تربیتی، سلامت روان، خودآگاهی، همدلی، مهارت های اجتماعی.