نقش آموزش به شیوه مجازی و حضوری در بهبود کیفیت تدریس معلمان و یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند نقش آموزش حضوری و مجازی در بهبود کیفیت تدریس معلمان و یادگیری دانش آموزان انجام شد. بدین منظور، ۱۲ مطالعه معتبر در بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ با استفاده از کلیدواژه های مرتبط از پایگاه های علمی داخلی استخراج و مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها در پنج محور دسته بندی شدند: برتری نسبی آموزش مجازی در شرایط خاص، مزایای منحصربه فرد آموزش حضوری، تلفیق هوشمندانه (آموزش ترکیبی) به عنوان موثرترین رویکرد، نقش محوری کیفیت تدریس معلم، و مولفه های کلیدی بهبود کیفیت تدریس در آموزش ترکیبی. نتایج نشان داد که هیچ یک از دو روش حضوری یا مجازی به تنهایی برتری مطلق ندارند؛ آموزش ترکیبی بیشترین پتانسیل را برای بهبود کیفیت تدریس و یادگیری عمیق داراست و کیفیت تدریس معلم، مستقل از بستر آموزشی، تعیین کننده ترین عامل موفقیت است.کلیدواژه ها: آموزش حضوری، آموزش مجازی، کیفیت تدریس، یادگیری دانش آموزان، آموزش ترکیبی.