نقش قابلی پیامبر(ص) در وحی از منظر فلاسفه

مسئله وحی و چگونگی ارتباط پیامبر(ص) با عالم ملکوت، از دیرباز موردتوجه متفکران مسلمان بوده است. هر یک از گروه ها و فرقه های مختلف مسلمان در این زمینه به ارائه نظریه هایشان پرداخته اند. فلاسفه مسلمان نیز به تبع سایر فرق، بنا بر اصالت عقل در فلسفه، تحلیلی عقلانی از مسئله وحی ارائه کرده اند. در رویکرد فلاسفه به وحی، پیامبر(ص) با تعالی و تهذیب نفس خویش مقدمات ارتباط با عالم بالا را فراهم می آورد. بعد از آمادگی نفس پیامبر(ص) و ایجاد شرایط در قوای سه گانه اش به عالم ملکوت متصل شده و با عقل فعال، اولین مخلوق هستی ارتباط برقرار می کند. این نظریه در نگاه اولیه، شائبه فاعل بودن پیامبر(ص) را در فرآیند وحی، به ذهن ها منتقل می کند. در این نوشتار بر آن هستیم تا با شرح کامل نظریه فلاسفه و ذکر نکاتی، فاعل بودن پیامبر(ص) در فرآیند وحی را رد کرده و نقش قابلی پیامبر(ص) را در نظریه ایشان به اثبات برسانیم.

کلیدواژه ها:

وحی ، عقل فعال ، پیامبر(ص) ، نقش فاعلی ، نقش قابلی.